XEWNA SERXWEBÛN!

 

 

 Feqîr Ehmed

 

 

 

Gelê Kurdistan, ji xew şîyar bîn,

Destê hev bigrin, serê Çîyan bin!

 

Xewa giranda, hestîyê me hilîyan,

Girtin, girêdan, kirin bin lingan!

 

Lêxistin, koştin! Bav û kalên me,

Dibirin dajon, xwûşk û dayîkê me.

 

Kirin bin dest, raman dane me,

Mêjîyê kerên xwe, kirin serê me!

 

Ser erd û bin erd, hatina welat,

Dîrok û çandî, kirin malê xwe!

 

Zimanê Kurdî, Cîhanê nas kir,

Li me qedexe, ji xwe ra çêkir!

 

Edetên Kurdî, pirrî dewûlemend,

Hical û berde, daxistin ji ser me!

 

Kirin dîwane, bê hiş û reben,

Zilm û zorî, mêjîyê me şuştin!

 

Dane me raman, wana ji bo xwe,

Cengê bikin em, henber gelê xwe!

 

Tev parvekirin, ji hevdi xistin,

Talan û koştin namûs nehîştin!

 

Em kirin dîndar, hinek jî solcî,

Pirr kirin kûçik, diz û korucî!

 

Bûne serok hoz, didane dijmin,

Gelî dukoştin, birin keç û jin!

 

Em kirin, Fariz, Ereb û Tirk!

Ko deng dikin, gurlan dikin zik!

 

Beg û axên me, li cem dijminan,

Bi quriş firotin, wana keç û jin!

 

Li me digerin, dibînin û digrin,

Kirin zindanan, komkojî kirin!

 

Axan dan dijmin, gelî firotin,

Xwîn rijandin, ser xwe va kirin!

 

Îdrîsî Bîtlîsî û Kamûran Înan,

Çetin û Cehwerî, sedan wekî wan!

 

Pirrî ji wana, bûne çep û rast,

Doza merovê, Kurdistan nexast!

 

Pirrî ji wana, bûne sosalîst,

Çêkirin Rûs, Kurdistan nedîn!

 

Pirrî bûne Sunî, hinek Elawî,

Xwe kirin Yêzîdî, çêbû dubenî!

 

Ji wana zikdir, ji wana mîxbîr!

Navê gel da, wan negirtin şûn.

 

Pirrîyan çêkir, partî û komel,

Negîştin hev, ko jîn bê gel.

 

Bûne serok, bi yekî û duduyan,

Bûe merbend, ketin nav lingan!

 

Dijmin berdan, hatine ser me,

Bûne mîxbîr, gewadên ser me.

 

Bûne bê kesayet, zikdir û genî

Dev vedikin, tev hev didin bîn!

 

Gelê me kişand, pirr ji dest van,

Ew pîsên genî, xwe kirin zana!

 

Wana li Ankara, hinek li Tehran,

Ewê li Bexdad azadîzê gerîyan!

 

 

Bûn kûçikên derva, kesê li hindir,

Wana dîwane, li ser me bûne mar!

 

Hinek bûne pena, hinek jî lûmpen,

Duxwun û berdidin, wekî ga û ker!

 

Hinek bûne dîndar, hinek jî bê dîn,

Bi ser gelê me da, wana dihanî şîn!

 

Tim li cem dijmin, mirîd û Kole,

Pirr derdên giran, anîne ser me!

 

Berzanî û Apo, ew rêhberên me,

Wana ceng da, bi hêza gelê xwe

 

Rabû ser lingan, Şêxmehmûdê me,

Mazlûm, Yêzdanşêr ketin rêça me.

 

Qazî Muhemed, ew şerê Zîlan,

Qoçkêrî û Agirî, tev serî hildan.

 

Doktor Şivan û hosta Cîgerxwîn,

Bi hêz û raman, gel kirin hebûn.

 

Doktor Qasimlo û Elî Şêrê me,

Ew Seyîd Riza û Şêx Saîdê me.

 

Zîlan û Delal,  Bêrîvanên me,

Nemirên Kurdan, bûne jîna me.

 

Kişîya ser Çîyan, bûne şoreşvan,

Gelê Kurdistan, ji wan hêvîdar.

 

Mirin û koştin, dijmin bikin der,

Pispor û zana, gelek werin ser,

 

Serî bilind kir, Şoreşgerên me,

Şeref û heyîsîyet, wana dayê me.

 

Dijmin derxîn, çêkin serxwebûn,

Bi komar bin, tev bibine hebûn.

 

Cejinê çêkin, li navê Kurdistan,

Şoreşger dakevin, ji serê Çîyan.

 

Keçikên ciwan, kesk, zer û sor,

Maçêk bi lêvan, bidin şoreşvan.

 

Xortên Kurdistan bi çek û rextan,

Maçekê bistînin, ji keçê şoreşvan.

 

Xortên Kurdistan, siwarê hedban,

Keçên Kurdistan, tev hev dilovan.

 

Cejna Kurdistan da, bankin Cîhanê.

Nûçan bidin Hind û tev Yîrîwanê.

 

Gelê Rûs û Hind, tev gelê Cihan,

Hev ra pîrozkin, me Kurdistanê!

 

Gelê Kurd û Tirk, ji hev zana bin,

Dijminî û dubenî, ji navberê rabin.

 

Dubenî rakin, ji nav dorên xwe,

Her kes jîn bibê, li ser qarê xwe!

 

Netewên dor me, wekî bav û dê,

Welat û warê me, tev wekî gulê!

 

Eme razî bibin, doz û warê xwe,

Jînbe gelê Cîhan, tevî gelê me.

 

Serok Mandela, Madem Mîtterand,

Werin pîrozkin, serok Kurdistan!

 

Nemiran bidin, serê meydanan,

Bêşîkçî deyînin, li nav Bajaran.

 

Zana, pispor û mêjîvanên me,

Rista bi aşîtîyê, çekine ser me!

 

Komara Kurdan, bibê dewlemend,

Navê Netewan da, ko bibê rêhber!

 

Çîya û mêrgên me, bibin Gulîstan,

Çem û qûçên me, koprî û otoban!

 

Navê welat da, her kes wekî hev,

Navber û navçe tev bigêne hev!

 

Pispor û zana, dakevin nav gel,

Aborîyê çêkin, welat dor û ser!

 

Artêşa Kurdistan, bi fîze û rokêt,

Doza merovê da, ko xwe bidê ber.

 

Dengbêj û hozan, bikin şîqe, şîq,

Navê Cîhanê da, ko ew bibin jîr.

 

Romanvanên me, bibin hêvîdar,

Jin û keçên me, hîvên li çardan.

 

Dîrokvanên me, tev da bi rûmet,

Helbestvanên me, dibin kesayet.

 

Jin û mêrên Kurd, teve zana bin,

Xort û keçên me, li dibistana bin.

 

Welatê me tev, gula Cîhanê,

Cîhan şah bibê, bi Kurdistanê.

 

Ew gul û gupik, bîna Endeko,

Kesk, zer û sor, bi ser me da bê!

 

Jîyaneke xweş, li nav gelê me.

Nemir û zindî, tev bigêne hev.

 

Dibin kesayet, Feqîr û zengîn,

Merovên hêja, bikin doza jîn.

 

Kurd û Kurdistan, li hev pîroz,

Cîhan pîrozkê, cejna Newûroz!

 

Serokê Kurdistan, rabê ser banan.

Dengekî bidê, Cîhan Kurdistan!

 

Aborî û aşîtî, me tev pêk anî,

Jînbe gelê Kurd, tev gelê Cîhan!

 

Zanayê Kurdan, bibin jîyan xwaz,

Navê Cîhan da, ko bibin xêrxwaz.

 

Nemiran bîbînin, nebin zulin kar,

Eme bi merov bin, nebin dîn û har.

 

Şeref û heysîyet, bi Bajar û Gund,

Navê Cîhanê da, ko em bidin deng.

 

Tev bikin Kulîlk, cîh û warê xwe,

Kesk, zer û sor, Kurdistana  me!

 

05. 10. 96

çapkirin